Het geschenk en de dienaar.
Reflectie over intuïtie als samenspel van voelen en weten.
“Onze intuïtieve geest is een heilig geschenk en onze rationele geest een trouwe dienaar. Wij hebben een maatschappij geschapen die de dienaar eert en het geschenk vergeten is.”
Als lid van de Commissie Intuïtief Eten van de Vlaamse Beroepsvereniging mocht ik enige tijd geleden meewerken aan een artikel rond intuïtief eten. Dat artikel werd gepubliceerd in Nutrinews, het magazine van voedingsinformatiecentrum NICE. Een fijne en leerrijke ervaring.
Het begrip intuïtie.
Doorheen verschillende gesprekken die we als commissie naar aanleiding van deze publicatie voerden, bleek hoe uiteenlopend mensen het begrip ‘intuïtie’ invullen. En dat kan zomaar een totaal andere betekenis geven aan wat onder ‘intuïtief eten’ wordt begrepen.
Een korte zoektocht levert uiteenlopende en (laat ons eerlijk zijn) soms ietwat tegenstrijdige definities op: gevoelsmatig, logisch, natuurlijk, wat je aanvoelt zonder te moeten denken, volgens ingeving handelend, onberedeneerd.
Maar dekt dat dan de lading? Gevoelsmatig eten? Logisch eten? Natuurlijk eten? Onberedeneerd eten? Veel dichter bij een heldere uitleg van wat intuïtief eten werkelijk betekent, komen we daarmee niet echt.
Wikken en wegen.
Hoewel het niet zo gemakkelijk is om de term kort en bondig te vatten, is het toch belangrijk een poging te doen. In mijn praktijk hanteer ik deze definitie: het intuïtieve is een persoonlijke plek waar voelen en weten hand in hand gaan.
En daar zit nuance in. Want nee, intuïtief valt niet samen met impulsief of instinctief. De boodschap is niet om ‘gewoon ons goesting te doen’. En ja, ik sta echt achter het gebruik van deze term. Hij vat het geheel mooi samen.
Als filosoof wik en weeg ik graag woorden. Wat bedoelen we precies wanneer we het over intuïtie hebben? Vanuit die nieuwsgierigheid past de uitspraak van Einstein mooi in dit verhaal.
Het geschenk naar waarde schatten.
In onze cultuur wordt het rationele denken meestal boven alles geplaatst, ook als het om eten gaat. We leren micro’s en macro’s tellen, etiketten analyseren en voedingsregels volgen. Waardevolle kennis, dat valt niet tegen te spreken. En toch is het tegelijk een valkuil. Wanneer we steeds sterker gaan geloven dat de ratio beter weet wat ons lichaam nodig heeft dan de intuïtie. Tot we een punt bereiken waarop we die intuïtie uiteindelijk helemaal niet meer vertrouwen.
Daarmee eren we de ‘trouwe dienaar’, zoals Einstein stelt, maar vergeten we het ‘heilige geschenk’.
Intuïtief eten als samenspel.
Intuïtief eten is een uitnodiging om opnieuw contact te maken met dat geschenk. Het is een weg terug naar het vertrouwen op onze innerlijke signalen. Signalen die er zijn, maar vaak worden overstemd door regels en oordeel. Door intuïtiever te eten, worden we herinnerd aan de wijsheid van ons lichaam. We kiezen er dan voor om onze intuïtie in ere te herstellen, en de rationele dienaar in te zetten als versterkende ondersteuning.
De betekenis én de kracht van intuïtief eten zit precies in die combinatie: in het samenspel van voelen en weten wat klopt.
Mijn vraag voor jou.
De vraag is dus niet of je moet kiezen tussen hoofd of lichaam. Maar of je bereid bent ze opnieuw samen te laten werken.
Kan jij luisteren naar je intuïtie? Wat heeft ze je te vertellen?
Geschreven door Binke Hoeken, voedingsdeskundige en filosoof.
Bracht deze tekst jou iets? Laat mij weten wat je ervan vond, deel hem met iemand of schrijf je in op mijn nieuwsbrief om op de hoogte te blijven.